U bent hier
Hoe kwam osteopathie aan zijn naam?
Osteopathie vindt zijn oorsprong in de Verenigde Staten rond 1870 met als grondlegger dokter Andrew Taylor Still (1828-1917). Hij was een klassiek geschoold arts die drie van zijn zonen verloor aan een meningitis-epidemie. Hij verloor het vertrouwen in zijn kennis en ging op zoek naar meer en leerde om het lichaam op een andere manier te bekijken. A.T. Still keek er niet enkel naar, maar probeerde er deel van uit te maken. Hij stal de lijken van Indianen waarop hij dissecties uitvoerde en kwam tot inzicht dat gezond weefsel een zekere mate van beweging moet vertonen en dat bewegingsverlies een nadelige invloed kon hebben op onze gezondheid.
Zijn experimentele bevindingen integreerde hij met zijn klassiek geschoolde medische kennis en ontwikkelde zo het osteopathisch concept. Hij ontdekte een manier om met zijn handen weefsels met verminderde beweeglijkheid in het lichaam op te sporen en te behandelen. Deze behandelwijze was toen én is nu nog steeds revolutionair omdat het lichaam op een eenvoudige en subtiele wijze wordt aangezet om zichzelf te herstellen.
A.T. Still’s behandelmethoden werden door de medische wereld niet begrepen en als gevolg werd in verschillende staten een verbod uitgevaardigd om osteopathie te beoefenen. Ondanks de tegenkanting kon men niet om de resultaten heen
Osteopathie is in Amerika sinds 1966 wettelijk erkend en geïntegreerd in de gezondheidszorg.
Via Engeland en Frankrijk kreeg osteopathie in Nederland en België meer en meer bekendheid.
Dr. A. T. Still zei: “I wanted to call my science Osteopathy and I did not care what Greek scholars said about it.”
Met andere woorden; het woord osteopathie moet niet letterlijk vertaald willen worden.
De naam osteopathie ontstond door de samenvoeging van het woord “os” (bot) en het woord “pathology” (ziekte).
Waarom os (bot)? Het bot is het laatste weefsel dat degenereert na de dood en staat bijgevolg het dichtst bij de natuur.
A.T. Still zei: “To know both ends of a bone is to know eternity”.
“Pathy” is een toevoeging van gevoel (sympathy).
Bij osteopathie gaat het hem om het voelen naar de beweeglijkheid van weefsels (dus ook organen) en botten.
Hoewel de wervelkolom en het bekken een centrale plaats in de behandeling innemen, worden ook organen, schedel, spieren, bloedvaten en het zenuwstelsel bij de behandeling betrokken.